

Sevmek nedir bilir misin?
Issızlığın ortasında sığınmak kimi ona,
O varmışcasına yaşamak,
Tek nefesin kalmayacağını bilsen bile.
Özlemek kimi,
Uğrunda göze alabileceklerini hesaba katmasa bile,
Var gücünle yetİşmeye çalışmak güneşe,
Yandığını iliklerine kadar hissetsende.
Vazgeçmemek,
Beklemek hatta.
Tek bir satıra can verebilmeyi öğrenmek,
Sabrını zorlar dört duvar.
Bir anda onun gözleri olur tüm dünyan,
Nefesini duyarsın yanağında,
Hayali bile yüzünü gülümsetir.
Bıçak sırtında yaşamaktır sevmek bilir misin?
Ona tek iz vermeden kendine dokunmaktır,
Fotoğrafına bakıp sevmektir,
Konuşmaktır hatta.
Kuşlara anlatmaktır,
Dağlara kafa tutmaktır heybetini türküde savurup.
Sevmek en büyük mucizedir,
Yüreğin evi, ruhun ganimetidir.
Hiç sevdin mi?
Hiç hissettin mi kendini ben gibi...
Yorum (0) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Yanılgılar,
Kendi içinde kocaman kaos,
İçine girdikçe çoğu kayboluş,
Biliyorum...
Zamansız sarışlar,
Ardına bakınca yokoluş kimi,
Cesaretin düşmanı,
Korkaklığın dostudur çoğu,
Biliyorum...
Kumsaatine bakışı durdurmalı,
Gördüğün an anlamalı belkide,
Sanırım anlıyorsun da,
Vakit alışını,
Sözleri yalandan kullanıp,atışını,
Biliyorum. . .
Her önüme çıktıkça ,
Bir evvelden daha önlemliyim,
Bir evvelden daha bir duru,sakin,
Öylesine gelip-gideceğinden haberdar...
Artık,
Biliyorum...
Yorum (0) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Sabahın en kör ışığında bile yolumu buluyorsam düşün işte,
Akan her damlayı yine sen için döküyorsamda sakın derim,
Limitsiz bir uyanış değil elbet,biliyorum.
Zamansız ter edişleri de bıraktık hanidir.
Kaldırıp atmalarda eskidi bizle.
Koparıp tekrar ekemiyoruzda sevgileri.
İncittiğimiz her bir a'nı kirletiyoruz sıkça.
Basılan yüreğe değil,basan ele veriyoruz haksızlık suçunu.
Kumar oynamayı alışkanlık,kaçışı ise kurtuluşla dost edinerek.
Değdiği yeri yakan bizken,sıcaklığa dayanamıyacak kadar çözülmüşüz.
Buz gibi durabilmeyi becerebildiğimizdeyse kaskatıya tüm yükü çektiriyoruz.
İyiliğin adını vefayla buluşturmak yerine,
Kötülüğü zafere teslim edip aklımızca sıyrılıyoruz tüm günahlardan.
Akıyor tüm sular biliyorum.
Sonrası duruluyorda,
Belki suyun serzenişi de susuyor ama,
İçine sindiremediklerinle kocaman bir okyanus olup kalıyorsun.
Üzerinde tek bir gemi seferde değil üstelik.
Dibindeyse ne yeşil yosun,ne de mürekkebini inci tanesine dahi zerketmeyenlerle.
Akıl almayınca da adına hemen bilinmezlik ekliyoruz.
Bitiş değil,böyle olması gerekiyorduyla bağlıuyoruz öznenin yüklemini.
Yorum (2) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Pembe bir esintiyle buluştu önce perde arasından, karaya çalan havadan ödünç aldığıymış meğer.O an'a kadar söylesende inanmazdıki hiçbir yürek.Masumca yüzüne, iliklerine vurdu önce dokunuşu. Belkide sadece merakta kalan bir istekti hepsi, Lakin adına yazılan senaryodaki rolünün.Kötü bir masaldan ibaretliğinin bedelini bilemezdi.Küçük hesapların, bir anlık sözlerin kulağına anlık gireceğini. Sonrası alay edercesine içinden sökerek isteneceğini de.Ilık meltemin rüyasına atıldı dört nala.Kendi gibi sandı her bir dilden düşen cümleyi.Boşaydı oysa.
İlk saatler yüzde tebessüm, kalpte hafif dalgalanmalar verdi tarifsiz, yalan seviş nedir, hiç duymamıştı ki yüreği.Adım-adım yaklaşıyor, pembe düşler boy salıyor, gitgide karabuluta teslimiyetini, alıştığını, farkına dahi varamıyordu ki yüreği.Pembe değil, karaydı bulutlar, esen yel.Herşey bir oyun sahnesiymiş.Ellerin kavuşması değil, yüreğin alev içinde tuttuşmasıydı.Oysa gözler sevgiyi değil, sadece içte kalmış, ihtirasın neferiymiş.
Hani sevmek herşeydi ?Hani onsuz yaşam?Hani her an özlemek ?Hani yan yana kalışı, mahçup gecelerde düşünmek ?
Yalan sevgi bu oyunun adı, artık biliyorum.Yalandan iççekişlerde rolünü iyi sunan bir aktör edasında.Ama çok kötü izlerle yarıda bırakış.Hatta her kelimede çamura batış-aldatış.Sonunda herşey nihayet bulur bu oyunda da.Sevgiyi çalmış, adına rol deyip sunarken kirletmiş, sahneyi bir zafer edasında terk etmiş, ardına bakmadan yeni oyunlara, yeni yürekleri katledişlere, yeniden kandırış, aldatışlara.
Bir ağlatır, bir kez daha belki,
Peki ya sonra ?Ağlattığı susar, ıraklarda gülümser elbet yine.
Bir gün, evet, bir gün, ağlatacağı pembe düşlü sahnesi kalmaz,
Oysa kaç yürek serper ruhuna sevgi damlası, onu el üstünde yüzdürür bilmez,
İster-alır-harcar-ağlatır-bırakır.Bir gün, ama bir gün, gerçekten sever, dili damağı kurur.Elleri boş, istenmiş-alınmış-harcanmış-bırakılmış,
Ağlayacak dermanı kalmayacak halde sahnesi kapanmış olur...
Yorum (2) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Küçük masumiyetler ardına gizlendi çok şey.
Aklın zaman verip, kalbin sıcacık tuttuğu çok şey.
Şimdi,
Adım-adım yaklaş,
Adımlarından kork hatta,
Minik bir bebek gibi itinalı ilerle,
Hiçbir engelin acıtmasına izin vermeden,
Bu sefer düşmemelisin,
Bu sefer düşmemeliyim.
Adım-adım yaklaş,
Sen benim,
Ben ise senin ardın olmalıyım,
Elimizden uçup giden mutluluğu,
Kelebekler vadisi sundu bize bak.
Söz veriyorum,
Geliyorum peşin-sıra.
Artık korkmaca yok,
Kaçmaca da.
İşte buradayım yanıbaşında.
Yorum (0) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Kocaman dünyada küçücüktü düşünceler,
Alabildiğine, sınırsız ama dokunaklı,
Kimi olmadık duraklarda kalırdı biliyorum,
Alaca karanlığa kadar beklerdi gelişini,
Hiçbirşeyden şikayetçi değildi oysa,
Akşam olup herşey kendini geceye teslim ettiğinde,
Gökyüzündeki yıldızlara anlatırdı düşlerini...
Duyan kimse yoktu, bir-tek....
Hem kimseye izahını da sunmaya niyeti...
Her bir yandan bağlıydı aslında,
İplerin sicim-sicim sarkaçlarında kalıyordu,
Yosunlaşan, nasır tutan elinden çok yüreğiydi...
Ama yinede her gece gökyüzünde yıldızlarla düşlerde,
Niyetler tutar,
Sabahın güne merhaba diyen yüzüne değin,
Duyan kimse yoktu, bir-tek...
Birgün düşler de bitti...
Yorum (0) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Ansızın olmalı herşey,
Sen bile anlamamalısın...
Yitip gittiğimi sanmana fırsat olmamalı,
Bir kuş yüreğiydi herşey,
Biliyorsun !
Yıkıp-yok ettin...
Kaçış da değil bu,
Bir şımarık serzeniş de,
Kabulleniş hiç !
Ama,
Yuvası bozguna uğramışca gidiş belki,
Talan eden sensin,
Biliyorsun !
İnanılmaz kaprislerin,
Yırtıcı bir aslan gibi kükreyişlerin bitmeli,
Kulaklarımı tıkadım ama,
Ya gözlerimi ?
Hepsinden de vazgeçemem ki !
Savaşmak istemedim hiç,
Biliyorsun !
Ama anlatamamanın ötesinde,
Sendeki sabit ruh,
Biliyordun !
Konup-göçer belki,
Belki kimi rüzgarda üşürüm ama,
Senin zulmüne, hıncına, anlayamadığım senliğime,
Bir son olacak,
Yokum artık işte, sen,
Biliyorsun !
Kuş kanadında uçmalıyım artık !!!
Yorum (0) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Merhaba,
Söze nereden başlasam bilmiyorum, oysa sana mektuplarımı yazarken o kadar neşeli olurdum ki, kelimeler a'deta dans ederdi benimle, ya şimdi ?.....
Aaa kusura bakma, neden duygusal bir ruha büründüm ki şimdi durup duruken, mektubumu yazma amacımı anlatmalıyım değil mi sana ? Telaşemi mazur gör...
Dün sahile indim, hani eskiden yürüdüğümüz, daha doğrusu yürümekten çok el ele sevinçle koştuğumuz sahile...
Herşey aynı gibiydi, durağan...
Temiz havayı hem kendi-hemde senin yerine içime çektim...
Hey ! panik olma...sadece dostça...
Sen demiştin unutma, eskiye dönmece yok ! Dönmüyorum da...
Evet, nerde kalmıştım, aa evet, tam çevreye göz gezdiriyordumki bir de ne göreyim, hani balıkçı Gökhan ustanın bir sandalı vardı, hani seninle uzunca yıldızları içinde binbir huşu ile seyre daldığımız sandal...
Sahilde duruyordu öylece...
Hemen tanıdım, şaşırma, eskiler-anılar hemen unutulmuyor...bilirsin.
Neyse gördüğüm şey üzerindeki ''kiralık'' tabelası idi...
Hayret ettim, Gökhan usta çok severdi oysa sandalını, bilirsin biz bile güç bela alırdık ondan binbir zahmetle...
Yakınlarda gördüğüm bir başka balıkçıya sordum Gökhan amcayı, hastaymış ve artık uğraşamıyormuş sandalla ve artık veda etmeye karar vermiş...
Ne tuhaff...
Çok garip oldum bunu duyduğumda,
İnsan herşeyinden bir nebze vazgeçebiliyormuş,
Meğer herşey bir saman alevi kadar çabuk bitebiliyormuş,
Bizde bitmiştik işte böyle, biliyorsun...
Dün gece eve geldim ve eskilere daldım, bir kaç kadehten sonra sızmışım...
Tabi rüyamda yine sendin, kızma bana, sadece rüya, herşey dostça, biliyorum...
Ucuz hayatlar dedikleri bu olsa gerek ey eski sevgili,
Ucuz hayaller, solan sevgiler...
Tek bir tabelada saklı olan....
Kiralık...
Sevgiler, hiç benim olamayanım...
Yorum (0) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Gittikçe eskiyoruz biliyorum,
Gittikçe bütünleşiyoruz aslında,
Gittikçe eskiyen yerlerimizde buluyoruz birbirimizi,
Her bir geçen zaman alıp götürüyor parçalarımızı,
Gibi gözüksede herkese, her bir yerimize,
Oysa,
Her bir akan damlada ,
Azalanların hepsini yürek mahyamız toparlıyor farkında mısın?
Kimi adına yitip gitmek desek de,
Çoğalıyoruz gün begün,
Dilini, yerini sadece bizim bildiğimiz cennette...
Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı