Kocaman dünyada küçücüktü düşünceler,
Alabildiğine, sınırsız ama dokunaklı,
Kimi olmadık duraklarda kalırdı biliyorum,
Alaca karanlığa kadar beklerdi gelişini,
Hiçbirşeyden şikayetçi değildi oysa,
Akşam olup herşey kendini geceye teslim ettiğinde,
Gökyüzündeki yıldızlara anlatırdı düşlerini...
Duyan kimse yoktu, bir-tek....
Hem kimseye izahını da sunmaya niyeti...
Her bir yandan bağlıydı aslında,
İplerin sicim-sicim sarkaçlarında kalıyordu,
Yosunlaşan, nasır tutan elinden çok yüreğiydi...
Ama yinede her gece gökyüzünde yıldızlarla düşlerde,
Niyetler tutar,
Sabahın güne merhaba diyen yüzüne değin,
Duyan kimse yoktu, bir-tek...
Birgün düşler de bitti...